Bereidheid om mee te praten over de stad

Aandeel (%) van de inwoners dat bereid is om mee te praten over wat er gebeurt in de stad.

Bereidheid om mee te praten over de stad: Tabel
Bereidheid om mee te praten over de stad: Grafiek
Toelichting

Een sterke en levendige democratie op stadsniveau veronderstelt meer participatie en burgerbetrokkenheid. De bereidheid om mee te praten over de ontwikkelingen in de stad is daarbij een belangrijke randvoorwaarde. Die bereidheid drukt de bekommernis van mensen uit en het feit dat ze begaan zijn met wat er in hun buurt en de stad aan de hand is. Dit is alvast een opstap naar een verdere betrokkenheid en mogelijks ook een stap om mee te werken aan oplossingen van buurt- of stedelijke problemen.

Bijna de helft van de stedelingen is bereid mee te praten over ontwikkelingen in de stad. Iets meer dan een vijfde is (helemaal) niet bereid om over de stad mee te praten. In Gent en Leuven is meer dan de helft van de bevolking bereid om mee te praten. In Oostende loopt het terug tot minder dan 4 op de 10 en blijkt dat vooral een hoog aandeel van de bevolking zich niet duidelijk uitspreekt. Bij de andere steden liggen de cijfers dicht bij elkaar. Hetzelfde trouwens voor het aandeel dat niet mee wil praten.

De bereidheid om mee te praten ligt beduidend hoger in 2014 dan in 2008 en 2011. In vergelijking met 2011 valt vooral de stijging in Gent en Kortrijk op. Oostende is de enige stad die voor dit aspect ter plaatse trappelt.

Mannen zijn eerder geneigd om mee te praten dan vrouwen. De bereidheid ligt ook hoger bij de hooggeschoolden dan bij de laaggeschoolden. Ouderen (55+) zijn minder aanspreekbaar dan de jongere generaties.

Gelet op de bekommernissen omtrent participatie en burgerbetrokkenheid, dient deze indicator samen bekeken te worden met de indicatoren ‘Actieve betrokkenheid van de burger‘, Spreiding van informatie over en door de stad’ ‘Consultatie van bewoners door het stadsbestuur’ maar ook met ‘Actief in bewonersgroep’ en ‘Vrijwilligerswerk’.